Van dagbesteding naar werk

Gepubliceerd op: 09 januari 2013

‘Ik wil niet alleen bestaan, maar vooral léven!’

is mijn motto

Ik heet Marieke, ben 33 jaar en woon in Hilversum. Ik heb heel veel beperkingen, maar zelf vind ik dat ik ook veel mogelijkheden heb. Toen ik 3 maanden was  ben ik geadopteerd en al snel bleek dat ik me niet goed ontwikkelde. Dat betekende veel therapieën, naar een speciale speelzaal, naar een speciaal kinderdagverblijf en ten slotte, toen ik 11 jaar oud was, verhuizen naar een instelling. In het begin ging het daar best goed met mij, maar na verloop van jaren ging ik me vervelen en wilde ik er weg. Ik kan niets en zit als het ware in mijn lichaam gevangen. Hoe pak je dan zoiets aan?

Van dagbesteding naar werk

Gelukkig kenden Hans en Marian, mijn ouders, mij zo goed dat zij aan mijn houding zagen dat ik iets anders wilde. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik in een gewone buurt in Hilversum kwam te wonen, in en woning met 5 andere jonge mensen. In plaats van dagbesteding gingen we op zoek naar werk. Mijn eerste baantje was bij Tukkie, de wijkopbouwwerkster. Samen deden we het spreekuur voor de buurt. Tukkie beschouwde mij als haar collega en dat vond ik gaaf. Samen met een van mijn ondersteuners heb ik ook een tijdje in een bibliotheek gewerkt. We brachten samen de boeken die op mijn blad lagen, terug naar de kasten. Het spreekuur van Tukkie gaat nu via de computer en de bibliotheek is opgeheven.

Altijd in voor iets nieuws

In juni 2011 kreeg ik een woning voor mij alleen en vanaf dat moment kwam er van alles op mijn pad. Samen met een ondersteuner ga ik een ochtend per week naar een tuincentrum. We maken de paardenstallen schoon en als we tijd over hebben halen we dode  blaadjes uit de planten of plakken prijsjes op allerlei leuke tuinartikelen. Tukkie, die ik al eerder noemde, vraagt mij regelmatig om brieven of folders te bezorgen bij de mensen in mijn buurt. En als er iets georganiseerd moet worden in de buurt dan vraagt ze mij om mee te denken. Wat ik zelf heel stoer vind is dat ik ook nog drie oppaskinderen heb. Tweelingjongetjes van 3 ½ jaar en een meisje van 2 jaar. Zij komen bij mij thuis en dat is heel gezellig. Samen met mijn ondersteuners moeten we ook het huishouden runnen, schoonmaken, boodschappen doen, eten koken enz. Dat is niet altijd leuk, maar het hoort er nu eenmaal bij. Ik ben altijd in voor iets nieuws, dus ik blijf goed om me heen kijken of er nog meer leuk werk te vinden is.

Marian Jongmans (namens Marieke)

Steun het Platform EMG en word ook donateur!