Naar De Ruimte: vervolg

Gepubliceerd op: augustus 2015 - door: Leonie

De Ruimte was geweldig. Prachtige campingvoorzieningen, schoon, hygiënisch en in de mooie natuur. Een ambiance die je elke dag zou wensen, met de zogenaamde “mensen met beperkingen” als helden. Waar je je afvraagt wie nu eigenlijk echt degene met de beperkingen is.

Een rolstoelvader die tikkertje speelt met een grote groep lopende kinderen. Die – hoe hard ze ook hun best doen – het continu tegen hem af leggen. Een klein meisje met een filmsterrenlach en een knalroze Hello Kitty rolstoel die ze wel zo behendig en vliegensvlug manoeuvreert dat je het met je ogen al amper bijhoudt . Twee kleutermeisjes die Nur achtervolgen en kissebissen over wie met haar op de draaimolen, schommel en in de hangmat mag.

We bezochten het nabijgelegen Dolfinarium. Hier werd precies een jaar geleden volgens het AD nog een sondevoeding kindje van een terras verwijderd, omdat het er zo onsmakelijk uit zou zien. Op de sociale media werd er schande van gesproken. Zelf had ik ze daar in Harderwijk eerlijk gezegd dan ook allesbehalve hoog zitten. Overigens niet in de laatste plaats om mijn scepsis ten aanzien dolfijnen. Die je van autisme en zo zouden kunnen genezen. Ja. ja. Geharnast betrad ik dan ook het terrein.

Waar de honden in het kerstcircus afgelopen jaar nu niet bepaald in slaagden, lukte de dolfijnen deze zomer tot mijn verrassing overtuigend wel. Nur straalde van oor tot oor gedurende hun twee spetterende optredens. Een grote grijns die buiten de tent pardoes verdween.

En ook Harderwijkers vallen bij nader inzien ook best mee.
Het onweer, continue regenbuien en de zwaarste zomerstorm sinds 100 jaar zorgden ervoor dat we helaas minder campinguren gemaakt hebben dan gepland. Wie weet: volgend jaar meer. Nemen we meteen ons badpak mee. Om te zwemmen. Met je weet wel 🙂

Steun het Platform EMG en word ook donateur!