Naar De Ruimte

Gepubliceerd op: juli 2015 - door: Leonie

De afgelopen jaren moest ik in het inburgeringsproces als ouder van een EMB kind best wel eens uit mijn comfortzone stappen:
Een cursus “Ervaar het maar”;

Samen huifbedrijden;
Samen naar de Cliniclowns en de Shamajo Fair;
Nadenken over begrafenis en graf, omdat mijn kind spoedig zou overlijden – een bericht dat gelukkig later werd ingetrokken;
Buitenlandse artsen benaderen en Nur in een experimenteel onderzoek geplaatst krijgen;
De staatssecretaris thuis op de thee uitnodigen om hem op te voeden (waarop hij vooralsnog niet is ingegaan, gelukkig).
Het ketogeen dieet en mijn kinds vingers maandenlang lek prikken;
Video interactie begeleiding.

Vaak genoeg heb ik voor hete vuren gestaan. Met wisselend resultaat. Toch ben ik nog nooit zo zenuwachtig geweest voor de volgende stap in ons leven.

Mensen schijnen het wel voor hun plezier te doen – wie weet valt het mee. Maar vooralsnog weet ik me geen raad. Met het vooruitzicht van allemaal teken, muizen en muggen, vieze wc’s en douches, virussen en bacillen. En met een wederhelft die nu al heeft aangekondigd het hooguit 1 dag aan te zien en dan een hotelkamer op te zoeken.

Maar eerlijk is eerlijk. Dit is een “once in a life time opportunity”. Een vakantie in Dronten, op een prachtige plek in de natuur, met- houd je vast – als ultieme attractie: een heuse rolstoelwip! Met superleuke Wielewaal kinderactiviteiten voor gewone en bijzondere kinderen samen, aanwezigheid van zowel douchestretcher als hoog-laagbed – een waar paradijs op aarde voor mijn kind.

Ooooh help! Wij gaan kamperen….

Wordt vervolgd.

Steun het Platform EMG en word ook donateur!