Op stap met de oogarts

Gepubliceerd op: juli 2014 - door: Martien Rienstra

Heel soms nemen we onze oogarts mee naar de woning of dagbesteding van een cliënt. Bijvoorbeeld als onderzoek in het ziekenhuis veel te veel stress gaat opleveren. Of als het vermoeden bestaat dat er een oogheelkundige afwijking is, maar niemand dat nog heeft kunnen bevestigen.

Vandaag hadden we weer zo’n ochtendje onderzoek-op-maat gepland.

Vijf clienten staan er op de lijst. Alle vijf wonen ze op dezelfde locatie, in het centrum van Amsterdam. Eén van de vijf clienten is Chang, een man van 35 jaar. Hij ligt in bed op z’n eigen kamer. Weinig meubels, weinig prikkels. Hier brengt hij de meeste tijd door. Af en toe maakt hij een uitstapje naar de woonkamer. Hij geeft dan zelf aan, soms na 5, soms na 10 minuten, weer terug te willen naar zijn eigen kamer.

Een klop op z’n deur, een aankondiging, en dan gaan we z’n kamer  binnen. Enigszins verschrikt kijkt hij uit z’n ogen. Wie zijn dat? Wat moeten ze hier? Wonder boven wonder staat hij onze nabijheid toe. Begeleidster praat op een prettige en respectvolle manier met hem. De oogarts, een bekwame en doortastende vrouw, weet op een inventieve manier zijn ogen te druppelen (dit is nodig om beter door de pupil heen in het oog te kunnen kijken). Pfffff, eerste fase gelukt.

Drie kwartier later komen we terug voor het daadwerkelijke onderzoek. Ook nu zie ik angst, maar ook lichte nieuwsgierigheid bij Chang. Met veel kunst- en vlieg werk lukt het om beide ogen te onderzoeken en een brilsterkte te bepalen. Chang krijgt zelfs een proefbril op. Eén á twee seconden houdt hij de bril op, en kijkt de oogarts aan door de bril heen. Dan haalt hij de bril van zijn hoofd. Voor zijn doen voorzichtig. Hop, weg met die bril.

Daarna moet hij toch even zijn frustratie kwijt. De respectvolle begeleidster krijgt een trap. Auw, dat doet pijn. De angst in zijn blik gaat overheersen. We verlaten zijn kamer, en bespreken het onderzoek op de gang na.

Onderzoek gelukt, missie geslaagd. Lang leve de op-maat benadering!

(en wellicht een volgende keer meer over Chang: we gaan proberen of hij kan wennen aan een bril. Oef, dat zal nog een lange hobbelige weg worden….)

Steun het Platform EMG en word ook donateur!