Onderzoekt alle dingen

Gepubliceerd op: oktober 2012 - door: Linda Bruins Slot

‘De praktijk leert dat onderzoek noodzakelijk is.’

O ja? Is dat zo? Het kost vooral veel tijd van de cliënt. Dat kan niet de bedoeling zijn toch?

En toch.

Waarom? Hier een klein, voorzichtig, vast niet compleet maar wel gemeend pleidooi.

Karel is Karel, zijn verhaal is uniek. Kees, zijn begeleider, heeft een enig leven, en werkt in een team dat hij nog nergens eerder tegenkwam. Of Karel 3 of 5 dagdelen naar de snoezelruimte moet, of hoe dicht hij naast Peter wil zitten tijdens het eten, staat in geen proefschrift of internationaal artikel beschreven. Kees en zijn collega’s maken op dit moment die keuzes samen met Karel en zijn ouders. Want dat Els op groep B, ook in rolstoel en 1 blind oog, wel 5 dagdelen gaat, en het heerlijk vindt bij haar huisgenoten op schoot te zitten tijdens het eten (bij wijze van spreken dan), wil niet zeggen dat Karel van groep A dat dan dus ook maar moet. Er is geen gemiddelde, geen standaard.

En toch is het ook voor de individuele Karel nodig dat er een aantal casussen onder de wetenschappelijke loep wordt genomen. Wat heeft Karel dan aan representatief onderzoek met significante uitslagen?

Heel veel. Echt. Als het goed is. Bijvoorbeeld, dat duidelijk wordt dat er grote verschillen zijn binnen de groep waar Karel ‘bij hoort’. En dat naar Karel zijn snoezelwensen moet worden gekeken en niet naar die van de grootste gemene deler. En dat daarmee is aangetoond dat kennis en mensen uit de kast moeten worden getrokken. Omdat Karel dat niet makkelijk zeggen kan, maar mogelijk pas in zijn gedrag laat zien na een aantal weken. Als je tijd hebt om te kijken…

Of, in een ander onderzoek, dat wordt aangetoond dat er best grote kans is dat een kalme emb-er op een dag zichzelf pijn gaat doen. Om allerlei redenen.

Nieuw? Nee. Noodzakelijk? Blijkbaar. Open deuren komen zo zwart op wit te staan, en openen deuren voor verbetering in de begeleiding.

Dat er extra tijd nodig is om al die onderzoeken te kunnen uitvoeren, terwijl die tijd er niet (altijd) is, dat is een heel ander, minder uniek verhaal. En hoeveel open deuren al veel eerder tot conclusies hadden kunnen leiden, dat zou eens onderzocht moeten worden;-)

En toch.

Kennis van de werkvloer moet richting de bureaus en vergadertafels, om vervolgens als een boemerang terug te keren. Niet met een pasklaar antwoord. Wel met meer inzicht en erkenning.

Onderzoek kan niet zonder praktijk. En praktijk doet haar voordeel met onderzoek. Laten zij elkaar (blijven) omarmen.

Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede!

 

Steun het Platform EMG en word ook donateur!