De klant is koning

Gepubliceerd op: mei 2012 - door: Linda Bruins Slot

Stel je voor dat hij toch nog wakker wordt. Hoe zou het zijn? Hij zou jouw cliënt kunnen zijn…

Hij ligt daar maar. Zijn gezicht naar het raam, zijn armen naast zijn lichaam. Zijn linkerhand komt af en toe omhoog, om te friemelen aan het laken, of onregelmatig te tikken tegen de rand van het bed. Zijn ogen lijken in het niets te staren. Maar telkens wanneer er buiten iemand voorbij loopt, komen ze tot leven en volgen ze de beweging tot het verdwenen is. De grimas op zijn gezicht lijkt soms toch voort te komen uit vrolijkheid of een herinnering.

Het is tijd voor zijn ontbijt. Jij komt de woonkamer in en loopt naar hem toe, in je ene hand het bakje vla, in haar andere de slab. Je kijkt over je schouder en roept naar je collega, die in één van de slaapkamers bezig is: ‘Kun jij straks het rooster voor volgende week even checken?’ Terwijl je het hoofdeind van zijn bed omhoog zet, klinkt er instemmend geschreeuw uit de bewuste slaapkamer, om aan te geven dat de boodschap is overgekomen. Je handen werken door en ondertussen roep je nog wat info naar je collega, die inmiddels naar de deur van de woonkamer is gelopen. Slab om, bakje pakken van de plek waar je het snel even hebt neergezet, kruk pakken. Allemaal handelingen die je blind kunt doen. Na zoveel jaar ervaring ben je hier wel handig in geworden. Meerdere dingen tegelijk doen is inmiddels ook noodzaak om alle taken binnen werktijd te kunnen volbrengen.

Je schept wat vla op de lepel, en zegt ondertussen op een kinderlijk toontje: ‘Weer tijd voor ‘t ontbijt, prince charming!’ Hij kijkt je bewegingloos aan, maar als de lepel zijn lippen raakt wijken ze als vanzelf uiteen. De smaak van vla bevalt hem, en in hetzelfde tempo als jij werkt hij mee om het bakje leeg en zijn maag vol te krijgen. Even wordt hij afgeleid door de bus, die zijn huisgenoot komt halen. Met een snelle beweging draai je zijn hoofd terug, zodat de uitgestoken lepel niet in zijn oor verdwijnt. ‘Dat doe je nou steeds!’ mopper je. Je veegt een gele druppel van zijn wang, terwijl je opzij kijkt en roept:  ‘René, blijf van Anja af!’

De hapjes gaan steeds sneller. Zijn tijd is al voorbij voor het bakje leeg is. Snel veeg je met de slab zijn gezicht schoon. Er blijft wat vla, vermengd met kwijl, aan zijn kin hangen. ‘Klaar, snoeperd, je mag weer aapjes kijken’. Even aai je hem over zijn wang. Hij giechelt nog als je René bij Anja weg plukt.

Je roept naar de schoonmaakster, die de gang in loopt met haar dweilkarretje: ´Doe je ook de achterste kamer even, hij heeft flink lopen smeren!´

Dan zie je bezoek binnenkomen. Twee mannen in pak en met donkere zonnebril blijven met hun armen over elkaar bij de deur staan. De koningin kijkt even rond en loopt dan met een verdrietige glimlach op haar gezicht naar de man bij het raam. Ze geeft hem een kus op zijn wang en zegt:  ‘Dag Friso, hoe is het vandaag met je?’

Thema:

Steun het Platform EMG en word ook donateur!